Iluminimi na ndihmon të dalim nga mendësia e kufizuar dhe të kuptojmë perspektiva të ndryshme, na ndihmon të jetojmë me më shumë kuptim, qetësi dhe lidhje me diçka më të madhe
Neviana SHEHI/ Itali
Iluminimi (ndriçimi i mendjes) është një proces i vlefshëm dhe i nevojshëm për rritjen tonë personale, shpirtërore dhe intelektuale. Nuk është vetëm një ide abstrakte, por një mënyrë për të kuptuar më mirë veten, botën dhe vendin tonë në të. Iluminimi na çliron nga padituria, frika dhe kufizimet mendore, duke na ndihmuar të jetojmë një jetë më të ndërgjegjshme, më të pasur dhe më të kuptimtë. Në fund të fundit, iluminimi nuk është një destinacion, por një udhëtim i vazhdueshëm. Çdo ditë kemi mundësinë të mësojmë, të rritemi dhe të jetojmë me më shumë kuptim. Iluminimi na ndihmon të zbulojmë kush jemi në të vërtetë dhe si funksionon bota përreth nesh. Na lejon të bëjmë zgjedhje më të informuara dhe autentike për jetën tonë.
Pse duhet të iluminohemi? Thjeshtë, për të dalë nga errësira e paditurisë. Sokrati pati thënë: “E vetmja gjë që di, është se nuk di asgjë”. Sa më shumë mësojmë, aq më të lirë jemi nga besimet e gabuara dhe keqkuptimet, dhe kjo na ndihmon për të fituar qetësi dhe harmoni të brendshme, për të fituar një ndjenjë paqeje dhe mirëkuptimi të thellë, për ta pranuar jetën ashtu siç është, pa ankth dhe vuajtje të panevojshme, për të zhvilluar mendimin kritik dhe kreativitetin.
Pra, një mendje e ndriçuar nuk pranon çdo gjë verbërisht, por analizon, pyet dhe kërkon të vërtetën. Njerëzit e iluminuar nuk mund të manipulohen lehtë dhe kontribuojnë në krijimin e një shoqërie më të drejtë dhe më të mençur. Historia ka treguar se civilizimet përparojnë kur njerëzit kërkojnë dituri dhe ndriçim. Iluminimi na ndihmon të dalim nga mendësia e kufizuar dhe të kuptojmë perspektiva të ndryshme, na ndihmon të jetojmë me më shumë kuptim, qetësi dhe lidhje me diçka më të madhe. Do theksuar se njerëzit e iluminuar shpesh gjejnë kënaqësi në art, filozofi, shkencë dhe në eksplorimin e jetës në një nivel më të thellë.
Bashkatdhetarët tanë që jetojnë në shtetet perëndimore, fatkeqësisht fare pak i eksplorojnë mrekullitë që i kanë aty pranë. Janë të paktë ata që i vizitojnë muzetë, të cilat në një mënyrë janë dritare në historinë, kulturën, artin dhe shkencën e njerëzimit.
Ta vizitosh Luvrin në Paris, do të thotë se ke vizituar një nga muzetë më të famshëm në botë, i njohur për veprat ikonike, si Mona Liza dhe Venus de Milo. Është një muze i përsosur për ata që duan të eksplorojnë artin klasik dhe historinë e qytetërimeve të lashta. Muzeu Britanik i Londrës ofron një koleksion të pasur nga Egjipti i Lashtë, Greqia, Roma dhe shumë kultura të tjera. Uffizi në Firence është një muze i mbushur me kryevepra të Rilindjes, si të Botticelli-t, Leonardo da Vinçi-t dhe Michelangelo-s dhe është ideal për ata që kërkojnë të kuptojnë evoluimin e artit italian.
Pastaj është Muzeu i Amsterdamit, i njohur për pikturat e Rembrandt-it dhe Vermeer-it dhe i cili reflekton artin e artë holandez. Muzeu Pergamon në Berlin është një vend ku vjen në jetë historia e Lindjes së Lashtë. I jashtëzakonshëm është edhe Muzeu i Vatikanit në Romë, i cili përfshin Kapelën Sistine me afresket e mrekullueshme të Michelangelo-s, një përvojë kjo e fuqishme shpirtërore dhe artistike. Është edhe Muzeu i Vjenës, i cili përmban një koleksion të pasur të artit grafik, me Dürer, Klimt dhe Picasso dhe ku hetohet ndërthurja e përsosur e artit klasik dhe modern.
Në këto muze arti dhe historia frymëzojnë dhe japin një kuptim më të thellë mbi veprat magjike, të cilat të krijojnë një ndjesi shpirtërore që nuk mund të përshkruhet me fjalë.
Përditshmërinë tonë nuk duhet vënë në kornizën e punës dhe fitimit. Përkundrazi, përmbajtjes së saj i jep bukuri edhe ana shpirtërore, e cila pasurohet me mrekullitë rreth nesh, siç janë edhe muzetë e shumtë që i kemi fare pranë e nuk i vizitojmë asnjëherë. Prandaj, të gjejmë pak kohë (që nuk na mungon asnjëherë) dhe t’i vizitojmë muzetë për ta zbuluar kapitalin shpirtëror të njerëzimit.
